امام مطمئن بود که این انتقام‌گیری‌ها بعد از ایشان از خاندانش ادامه خواهد داشت. گروهی دیگر از مخالفان امام افرادی هستند که تصور می‌کنند ادامه جریان فکری امام‌(ره)، در تعارض با اهدافی است که آنها تصور می‌کنند اهداف انقلاب است و البته اشتباه می‌کنند. بنابراین موافق حضور یادگار امام در حوزه قدرت نیستند. برای آنها فرقی ندارد این حضور در قدرت در حد حضور در مجلس خبرگان رهبری باشد یا حضور در برنامه زنده تلویزیونی. تندروها این اعتراض به حضور سید حسن آقا خمینی را با دو برنامه پی‌درپی در دو شب آن هم توسط مجری تندرو که توسط رئیس سابق صدا و سیما یعنی عزت الله ضرغامی اخراج شده بود و مشخص نیست چرا دوباره این مجری افراطی به تلویزیون برگشته است، در حضور آقای حدادعادل اجرا کردند. تعجب می‌کنم که چرا آقای حداد عادل در مقابل این تعرضات به یادگار امام‌(ره) ساکت بود و هیچ دفاع و اعتراضی نداشت. 
 
 
در حالی که همه آقای حداد را یک فرد منصف فرهنگی می‌شناسند. از نظر این طیف تندرو و افراطی انقلاب در اهدافی خلاصه می‌شود که آنها برای خودشان تعریف و تبیین کرده‌اند و جالب است که خاندان و یاران بنیانگذار انقلاب و افرادی مثل آقای هاشمی را تخریب می‌کنند و تصور می‌کنند شاخصه‌ها و نگرش انقلابی فقط مختص به آنهاست در حالی که اگر گذشته این افراد مدعی انقلاب را بررسی کنیم، متوجه می‌شویم که تاریخ این ادعا را رد می‌کند و آنها در به وجود آمدن انقلاب نقش و اثری نداشته‌اند اما با گذر زمان این افراد در مظاهر قدرت قرار گرفته‌اند. در یک جمع‌بندی باید بگویم که مخالفت با امام در زمان خود ایشان به یک شیوه بود و در زمان پس از امام به شکل دیگری تغییر کرده است.
 
شاخصه دیگر این است که چون می‌بینند مردم نسبت به یادگار امام گرایش دارند برای آنها تحملش سخت است و به جای اینکه تلاش کنند خودشان را بالا بکشند و در سطح مقبولیت مردم قرار بگیرند، سعی می‌کنند چهره مورد اقبال و محبوب مردم را تخریب کنند و به پایین بکشند و مردم را از این چهره‌های محبوب دلسرد کنند. به نظر من نگاه این افراد رو به آینده است و تصور می‌کنند، آینده انقلاب معطوف به خاندان و نزدیکان امام خمینی است و براساس قرائت خودشان این خاندان و طیف را سعی می‌کنند از قدرت آینده یا آینده قدرت دور کنند؛ درحالی‌که قطعا راه به جایی نمی‌برند چون امام و خاندان و یاران امام در دل مردم جا دارند. البته همان‌طور که در انتخابات گذشته مردمی که به رئیس جمهور دو دولت گذشته رأی داده بودند، متوجه شدند چه کلاه گشادی سرشان رفته است و روحانیونی که از آن فرد حمایت می‌کردند کم کم حمایتشان را برداشتند و بعد گفتند که پشیمان شده‌اند.
 
به نظرم این افراد از این موضوع نگران هستندکه جریان مردمی رفته‌رفته بتواند نقش بیشتری در عرصه قدرت ایفا کند و آنها را به‌مرور حذف کند درغیر‌این صورت چه دلیلی دارد برخی در مراسم ارتحال بنیانگذار انقلاب که پدربزرگ سید حسن آقای خمینی است در حضور ده‌ها میلیون بیننده تلویزیونی و میهمانان داخلی و خارجی چفیه‌های خود را بچرخانند و با سر و صدا سعی کنند در روند سخنرانی یادگار امام اخلال ایجاد کنند. این رفتار جای تأسف دارد.
 
البته برخی ممکن است بگویند کار عده‌ای جوان بوده است و بخواهند از زیر بار مسئولیت این شانه خالی کنند، درحالی‌که تأکید می‌کنم جوانان اولا که به این صورت منظم و سازماندهی شده در یک جا جمع نمی‌شوند و به صورت خودجوش دست به چنین اقدام مشترکی نمی‌زنند و با یک سرویس مشترک به مراسم نمی‌روند.
 بنابراین باید مسئولان ذی‌ربط نسبت به این رفتار آنها تذکرات بدهند تا بر خلاف منش و خواست مردم حرکت نکنند. همچنین به نظرم این افراد با این رفتار تیشه به ریشه خودشان می‌زنند و در نظر مردم بیشتر مغضوب می‌شوند. مردم در انتخابات اخیر ژنرال‌های آنها را از عرصه انتخابات حذف کردند و این اتفاق ساده‌ای نیست و نمی‌توان به سادگی از کنار آن گذشت و ماهها نیاز به تحلیل و بررسی دارد. باید بررسی کرد که چه اتفاقی افتاده برخی چهره‌های شاخص اصول‌گرا با عدم رای مردم از حضور در مجلس خبرگان باز می‌مانند. به نظرم این موضوع آنها را عصبانی کرده و دست به چنین رفتار افراطی و تخریبی زده‌اند و این رفتار ناشی از عصبانیت عدم حضور آنها در مجلس خبرگان است.